wizje2

Poezja

ANNA MATYSIAK

Numer 3/2018
Gra
Ilustracja: Ola Szczepaniak

ILINX


zeuksis

no proszę, udało mi się wszystkich nabrać
a czasem
aż chciałoby się dotknąć skóry

 

wyszła z domu

dziewczynka
błądziła trzy dni po mieście
w pamięci
ułożyła sobie algorytm z kocich misek
przy okienkach do piwnicy
i świateł na przejściach
w kościach, w stawach dłoni i stóp
czułam delikatne tuk-tuk, tuk-tuk.

 

mogłaby

wykąpać się w fontannie
w nagrzanej od słońca wodzie drobne liście
monety na dnie oraz escherichia
jestem przyjaznym środowiskiem
wyczyściłam paznokcie, ale w środku, ach!

 

cywilizacja

dziewczynka jest życiem, pamięta
te wszystkie programy, prom endeavour
powłoki nanowęglowe, cykanie czegoś

 

naczynia

to wygląda jak tunele korników
albo skóra zajęta świerzbem (w obrazie mikroskopowym)
tłoczę się w ciasnych korytarzach
wiosłuję w coraz drobniejszych
naczyniach
w jedną stronę zawsze łatwiej niż w drugą
najgorzej jednak przeciskać się przez
półprzepuszczalne błony i zawsze
jest szok i odrętwienie zanim się odda
tlen


Anna Matysiak (ur. 1967) – mieszka w Warszawie. Autorka książek poetyckich: Czułość liter (2015), Źrebię Heraklita (2017) i Tyle nieznanych Ryb (2018), wierszy i próz publikowanych w czasopismach (m.in. „Borussia”, „Twórczość”, „Migotania”, „Helikopter”). Wykładowczyni na Wydziale Teatru Tańca w Bytomiu (wydział zamiejscowy AST w Krakowie), redaktorka i tłumaczka, prowadzi własne wydawnictwo.

 

Więcej tekstów w kategorii „Poezja”:

SZYMON SŁOMCZYŃSKI

RAFAŁ WAWRZYŃCZYK

PIOTR GAJDA