MIKOLAJ_KONKIEWICZ

Poezja

MIKOŁAJ KONKIEWICZ

Numer 2/2018
Zwierzęta
Ilustracja: Zuza Nina

Dystans ucieczki

uciekłem na pobliską gałąź
wyładowałem agresję szarpiąc ją ku sobie
bezsilność wobec natury każe działać wbrew własnej

przełknąć
powstrzymać odruch stadny
przetrawić
odszczekać

wolę jednak utrzymywać dystans
stawiać warunki

 

 

z powierzchni Ziemi widać krzywiznę orbit
spojrzenie przekracza prędkość ucieczki

 

Ogród zimowy

drzewa wstrzymały oddech
wysycone chłodem
powietrze przesypało się przez skostniałe gałęzie

na klepisku leżą złocenia
strzępy draperii

ogród jak płuca na wdechu
urósł opustoszały pokój
gruzowisko wegetacji

poczułem na sobie wzrok
ściągnąłem go pomimo mrozu
próbował przycisnąć mnie pytaniem
nie ugiąłem się pomimo tej zwierzęcej siły
zdolnej podnieść naraz
wzrok
głos
łup
i siebie do lotu

 

 

to pytanie padło bo ożyło
ta zima jest inna od poprzednich
tamte mogliśmy przeżyć
kolejną musimy

dojrzała odpowiedź naszej miłości
przejrzałem siebie na wylot

biorę wdech ledwo głębszy od zmarzłych korzeni traw
chcąc czerpać z życia pełnymi garściami
drzewa wciągają powietrze pod Ziemię
para wodna oznacza terytoria wydechów

para wron na gałęziach zaciska obrączki palców
kora przewodzi ciepło dotyku jak wełna rękawic

drzewa piórami z gałęzi kreślą po niebie
pokolenia nagich małp
i opierzonych dinozaurów

zza pierwszej gwiazdy wypatruję czerwcowego górowania Słońca
nasłuchując Twojego krzyku


Mikołaj Konkiewicz – urodzony 11 stycznia 1991 r. w Poznaniu. Wychowywał się w małej miejscowości Strzelno położonej na Kujawach w pobliżu Inowrocławia. Jest studentem I roku studiów magisterskich na kierunku Fotografia na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu. Przygodę z poezją rozpoczął latem 2017 roku. Został laureatem 38. Ogólnopolskiego Konkursu Poetyckiego im. Haliny Poświatowskiej, na którym zajął III miejsce w kategorii debiut. Obecnie pracuje nad pierwszym tomikiem.

 

Więcej tekstów w kategorii „Poezja”:

URSZULA ZAJĄCZKOWSKA

LIDIA RITA

PAULINA PIDZIK