Drzewa

mój biedny ciemny upadły jak szklanka dziadunio
moja babka biedna jak ciasto ciemna upadła
moja ciotka biedna ciemna jak sufit upadła
mój biedny ciemny upadły procesor 90
twoja biedna ścienna ciemna ścienna upadła dziadunia
biedny twój jak sznurowadła ciemny upadły babuń
twój ciotek ciemny biedny upadły jak kotek
twoja biedna ciemna upadła karta graficzna
nasze dziadostwo ciemnych biednych upadłych okien
nasze babuństwo ciemnego biednego upadłego nieba
nasze ciotectwo ciemnienia biednienia upadania w samych siebie
nasze monitory ciemne biedne upadłe
bieda ciemni upadle
ciemność biedni
biedo biedłość
drzewa

 

Błędy językowe

nie będę udawał kogoś kogo nie jestem
jak migrant nie jestem kogoś uchodźcą
jak kogoś przedsiębiorca nie jestem kogoś pracownikiem
jak facet nie jestem transfacetem kto

utrata pozycji społecznej tego boję się
utraty przywilejowanej pozycji społecznej
wyższonego miejsca na grzędach
zawalenia się nieprawiedliwych konstrukcji
unoszących mnie nad resztę połeczeństwa

czarna flaga to w ryj moje
czerwona flaga to na mnie mordo
zejdź mi z twarzy jutrzenko
są inne drzewa skały inne
wilki też hierarchia

pozwolono mnie śmierci dożyć
żeby kłamać
muszę kłamać 

znajdź mnie języczek wmurowany pod flakami grafii



Tomasz Gromadka – animator kultury, poeta, dramatopisarz, członek Fundacji Strefa WolnoSłowa i kolektywu Autonomiczna Przestrzeń Edukacyjna. Organizator i prowadzący slamów oraz warsztatów twórczych w Stole Powszechnym. Prowadzi zajęcia z pisania i improwizacji słownych w szkołach, aresztach i skłotach. Zaangażowany w Obóz dla Klimatu.