Pierwszy manifest „A gu”

                                                              Na początku była emocja.

                                                              A gu. Zasada. Głos nielogiczny.

                                                              Pierwszy krzyk cielesny.

                                                              Dziś ostało się tylko słowo, dopieszczane i dopieszczane.

                                                              Księżyca peruka, różowa.

                                             Precz z fastrygami!

                                                                             Woda jest wodą.

                                                                             Ziemia jest ziemią.

                                                                             Niebo jest niebem.

                                             Nie szukamy.

                                             Krytykujemy tylko organiczną emocję tego, co jest. Tej komórki, tej cząsteczki światła i dźwięku.

                                             Ustanawiamy życiodajny punkt każdej chwili.

                                             Głosimy transcendencję spontanicznej rozrywki.

                                             Nie szukamy.

                                             Nie szukamy.

                                             Nie szukamy.

                                                              Dostajemy.

                                             Obyśmy byli amforą: Nerwem-Zwierciadłem.

                                             Żądamy przestrachu, prędkiej pieszczoty, dziabnięcia…

                                             Smutku tłuszczu spod brzucha…

                                             Igrzysk mięśni…

                                             Szukamy nagiej emocji.

                                             Bez formy. Bez formy.

                                             … … … … … … … … … … …

                                              – Czy rusza Cię jedenastozgłoskowiec?

                                             … … … … … … … … … … …

                                                              KRZYK! KRZYK! KRZYK!

                                                              Poeci:

                                             Ku szczerości. Krok zapadł.

                                             A gu jest prawdą. Spontanicznością.

                                             A gu nie trzeba nauki, lektur i erudycji.

                                             A gu jest.

                                                                                                               Claridad, nr 6, Listopad, 1920

Podstawa tłumaczenia: Guimerl, Z. (Alberto Rojas Jiménez), Martín, J. (Martín Bunster), Primer Manifiesto „Agú” [w:] Plath O.(red.), Alberto Rojas Jiménez se paseaba por el alba, Dirección de Bibliotecas, Archivos y Museos, Santiago 1994, s. 50.



Juan Martín (Martín Bunster) – chilijski poeta.

Zain Guimerl (Alberto Rojas Jiménez) – chilijski poeta i dziennikarz.

Kacper Szpyrka (ur. 1991) – zamieszkały w Krakowie filozof z papierami Uniwersytetu Jagiellońskiego. W wolnych chwilach pisze, innym razem coś przetłumaczy. Krzyczy i gra w zespole Kirszenbaum.


Więcej tekstów w kategoriach Poezja, Przekład:

Piotr Mitzner

Ilustracja: Zuza Kruk
Przekład i wstęp: Piotr Mitzner
Oryginalne teksty: Daniłł Charms, Marina Cwietajewa, Borys Popławski, Fiedia Dawidowicz