Zapomnieć morze pozwolić mu zniknąć
w miejscu morza zasadzić ikony
niech rosną jak niedokończone epopeje w butelkach pod łóżkiem ikony pulsują ale ty już nie wiesz
czy to ikony czy to morze
pulsuje

Kiedy objawił się Duch Święty
chciałem przeczytać wiersz
mrugał w językach netu
show all files show all files
ale wiersza nie było
i Duch mrugał w moim języku
a byłem czarno-białym ekranem
nauczyłem się modlić od filozofów analitycznych

Cokolwiek widzę w noc. Cień żaru i świergot satelitów
równolegle białe perspektywy sypią się
nad prostą linią ramion nieba.

Domyślać się przyczyn obrotów.
Para z pustego powietrza jak stary werniks
pod złotą szybą, po oddechu.

Mały wybuch
na peryferiach kosmosu – koślawy taniec
i owady potopione we mgle

Przenikliwość piasku
być jak to słowo-ziarno perłą alfabetu
zgrzyt. ułamana jabłoń
wchodzi gładko w gałąź wiersza
gramatyki są nadaną formą koloru
i jedynym miejscem opisu
długa podróż
przez maki do krwi
roślina to świadectwo pewnego
szaleństwa roślina to mały okruch
ważniejszy od chleba zamiast głodu
rozerwać świadomość to krajać łodygę
tylko lepkie paznokcie i sen