FIEDORCZUK

Poezja

JULIA FIEDORCZUK

Numer 2/2018
Zwierzęta
Ilustracja: Ola Rubik

niedociemki

nocą świecą: ekrany, kocie oczy, lodówka
pełna cykuty na wypadek brzasku. ale ten
twój, umarlaku, blask, jakżesz on przenika
poprzez mięso zdarzeń, wabi moje stada?
jak żarzy się w pajęczynach i podchodzącym
blisko mchu, jak nam od tego inaczej? aż
by już szły, moje wszystkie roje, w tę podróż
oku pod prąd, na ukos, na przekór świeceniu –

 

niedosłuchy

coś płakało z głębokości snu, ale za dnia
nie daje się przyłapać. wszędzie żółte liście,
jakby jesień wyprzedziła lato, płatki
jaśminowców jak skrzydełka ciem – tak
kruche. wszędzie wiatr, dmuchanie na
ogień i kto tu jest  dość cichy, żeby to
usłyszeć? szum, głęboki na ciało, szeroki
na szczelinę, z której wypełzają zmarli
prosząc kropli wody, czereśni, szarych godzin
jak mysie futerko pod kłującym krzakiem?


Julia Fiedorczuk – pisarka, poetka, tłumaczka, adiunkt w Instytucie Anglistyki Uniwersytetu Warszawskiego. Za swój poetycki debiut Listopad nad Narwią otrzymała nagrodę Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek (2002). Jest także laureatką austriackiej nagrody Huberta Burdy za wiersze z tomu Bio w przekładach Doreen Daume (2005). Nominowana do nagrody Nike za powieść Nieważkość (2016), a także laureatka nagrody im. Wisławy Szymborskiej za tom Psalmy (2018). Jej utwory były tłumaczone na 20 języków. Mieszka w Warszawie.

 

Więcej tekstów w kategorii „Poezja”:

PAWEŁ HARLENDER

LOTHAR QUINKENSTEIN

PIOTR MITZNER